Groenstructuur naar eigen inzicht gebruiken

De natuur in Nederland, veelal ontworpen door landschaparchitecten, heeft een (groen)structuur waarin het een en ander is vastgesteld. Prettig is dat de diverse gebruikers de ruimte krijgen om de natuur naar eigen inzicht te benutten en te beleven.

Voetstappenpad
Het is zondag vroeg in de ochtend en ik loop, zoals zo vaak, met mijn hond het klaphekje door de Westerheide op. De zon is al even op en schijnt over de hei, in de verte zie ik een kudde mensen lopen. Da’s waar ook, 365 dagen per jaar kan je in alle rust het Voetstappenpad om Hilversum lopen. Maar vandaag is de wandelrally. Sommige mensen scheppen er genoegen in om als een kudde makke schapen achter elkaar aan te lopen. Afijn, ieder zo zijn ding. De heide biedt mij genoeg ruimte om in alle rust ‘los’ te lopen, vrij van uitgestippelde routes en verse voetstappen.

Schaapskudde
Vlak bij de Aardjesberg staat een groep eiken die een symbool zijn voor mijzelf en mijn bedrijf. Daar loop ik op de terugweg nog even langs. Vanuit de verte zie ik dat er schapen rondom de bomen staan. Dichterbij gekomen blijkt het gebruikelijke schapennet om de kudde eenvoudig in toom te houden te ontbreken. Zou de schaapherder speciaal voor de wandelrally de schapen echt hoeden? Alleen een schaapherder is in geen velden of wegen te zien. Ik neem de tijd om het fraaie beeld gade te slaan: bomengroep met fris, jong blad door zonnestralen beschenen, de schapen rondom en onder de bomen, lammetjes die om hun moeder(melk) schreeuwen en op de achtergrond wandelaars die een “selfie” maken en weer stevig doorstappen.

Structuur versus vrijheid
De schaapherder is inmiddels gearriveerd en ik maak een praatje: de schapen zijn losgebroken en als kudde – dat dan wel - op pad gegaan.
Prettig voor de schapen dat de hoofdstructuur – de Westerheide - er is en dat zij daarin de vrijheid hebben kunnen nemen om te doen wat zij willen. Prettig ook dat niet alleen de schapen de ruimte krijgen, maar dat dat kennelijk prima samengaat met diverse recreanten: de lange-afstand-wandelaar, de wandelaar die slechts een ‘ommetje’ maakt, de mountainbiker en de hardloper.
Natuur zoals wat mij betreft natuur zou moeten zijn: zonder grenzen, bordjes, hekjes en regeltjes. Met ruimte voor een ieder en met respect voor elkaar.

Comments are closed.